De vergelijking met eigentijdse republieken
De Italiaanse stadstaten, zoals Venetië en Genua waren natuurlijk het meest voor de hand liggend, maar nadeel was dat dit beide relatief simpele bestuurlijke eenheden waren: slechts één stad. Daarnaast was het, zagen de Nederlanders – bijvoorbeeld door de ogen van Simon Stijl “author of the first philosophical history of the United Provinces” – een kleine groep edelen die de dienst uitmaakte in het bestuur van de Italiaanse steden. In De Republiek waren de bestuursfuncties veel toegankelijker, voor iedere burger.[9]

Misschien zoeken naar de inspiratiebronnen voor Simon Stijl?

In de Post van den Neder-Rhyn wordt in 1787 een Venetiaan aangehaald die zei dat de inwoners van Venetië eerst blij waren dat er met de Republiek nog een imperfecte versie van deze gewilde staatsvorm te vinden was, maar dat ze in de revolutie-tijden de slag aan het maken waren naar een échte republiek. Of ze daar, met het oog op het zelfvertrouwen van de gemiddelde Venetiër, maar even gauw mee op wilden houden.
Dan is Zwitserland nog een goeie gegadigde: Montesquieu had de Zwitsers al de hemel ingeprezen, omdat de directe democratie een enorm hoge participatie van de burgers mogelijk maakte. Té democratisch, vonden de critici in de Republiek echter: hoe nobel het idee ook, met een klein land als Zwitserland gaat dat misschien, maar een land met de statuur en de economie van De Republiek komt hier niet mee weg.
De conclusie van Simon Stijl was eenvoudig: de geschiedenis van de Verenigde Provincien was uniek.[11]

Pagina's: 1 2 3 4 5 6

Leave a Reply