De vergelijking met klassieke republieken
Maar het was moeilijk de vinger te leggen op een republiek die wél alle ingrediënten bevatte. De klassieke republieken, waar in eerste instantie ‘natuurlijk’ naar werd verwezen – de achttiende eeuw bleef ondanks de Verlichting sterke humanistische trekken bevatten – hadden geen economisch systeem dat dreef op de koophandel: het bleven hoofdzakelijk agrarische democratieën. De houding ten opzichte van deze republieken uit de oudheid lijkt in veel opzichten op die van Montesquieu. De klassieke republikeinse politieke deugden werden bewonderd, maar tegelijkertijd werd betwijfeld in hoeverre deze in de nieuwe tijd nog bruikbaar waren. De tegenstrijdigheid van bewondering enerzijds en afkeuring (zoals ten aanzien van slavernij en veroveringen) anderzijds, zoals die bij Montesquieu ook te vinden was, “frequently coexisted in the political thought of one and the same person” [6]

Muy complicado voor de receptie-onderzoeker dus!

Voor de leefwijze en manieren kon ook niet naar de militaire (“martial”) klassieke manners gekeken worden, maar tegelijkertijd kon ook niet het in Frankrijk tot een hoogtepunt gekomen monarchale politesse.

Pagina's: 1 2 3 4 5 6

Leave a Reply