Denkend aan Hume in Holland

[nggallery id=14]

Deel 1

[nggallery id=15]

En deel 2.

Historie van Engeland – deel I (1770):

[nggallery id=20]

(meer…)

[nggallery id=13]

Het origineel (te vinden in dezelfde map):

A view of the principal deistical writers that have appeared in England … / By John Leland, D. D
Auteur: John Leland (ca1691 – 1766)
Jaar: 1766
Editie: The 5th ed
Uitgever: London : printed by W. Richardson and S. Clark, for R. and J. Dodsley, and T. Longman
Omvang: 2 dln
Formaat: in-8

Dit boek is uiteindelijk in twee delen vertaald door ene Noteboom. Het eerste deel, waarin het vooral gaat over Bolingbroke, is al eerder besproken in de VLO. In dit deel komt Hume aan bod.

(meer…)

1.4.5 Hume bestrijdt Spinoza.

This gives me an occasion to take anew into consideration the question concerning the substance of the soul; and though I have condemned that question as utterly unintelligible, yet I cannot forbear proposing some further reflections concerning it. I assert that the doctrine of the immateriality, simplicity, and indivisibility of a thinking substance is a true atheism, and will serve to justify all those sentiments for which Spinoza is so universally infamous. From this topic I hope at least to reap one advantage, that my adversaries will not have any pretext to render the present doctrine odious by their declamations when they see that they can be so easily retorted on them.

In een behandeling van eerst klassieke sceptici en daarna moderne filosofen gaat Hume in tegen Spinoza n.a.v. diens overtuiging dat er een alomtegenwoordige Substantie is: pantheisme.  Over de connectie tussen Hume en Spinoza is gepubliceerd door Wim Klever,  Annette C. Baier, Frank J. Leavitt en Vance Maxwell.

De Mauvillon schreef onder andere zelf het volgende historische werk:

Titel:  Histoire de Pierre I, surnommé le Grand … / [Par á‰léazar de Mauvillon]
Auteur:  á‰léazar de Mauvillon
Jaar:  1742
Uitgever:  ဠAmsterdam et á  Leipzig : chez Arkstée et Merkus

Daarnaast heeft hij ook stuk uit het deens vertaald van Holberg. Dat was vroegmoderne fictie!